Aktueel :

Opgepast bij in-en doorreisen in frankrijk !

De dierenbescherming van frankrijk ( SPD ) waarschuwd dringend !!!

Het inreisen in frankrijk kan een dodelijk gevaar voor Uw hond zijn .....

Voorzichtig met in het in reisen in frankrijk met honden.
De door de nederlandse autoriteieten bekend gemaakte voorschriften omtrent het reisen in- en naar frankrijk zijn niet volledig, en niet niet in overeenstemming met de waarheid. Doordoor kan het voorkomen dat men onvrijwillig tegen de landelijkse franse bepalingen verstoot,met het gevolg dat de hond direkt in beschlag genomen wordt en daarna gedood wordt.Wij raden U aan om de vooreschriften die geldend zijn in andere landen die u bezoeken wilt uit het Internet onder te laden en aandachtig door te lezen !Vele malen worden de voorschriften verandert zonder dit aan het buitenland mede te delen,en een Irrtum kan voor het dier dodelijk zijn,vooral in het bestemmen of een bepaald hondenras gevaarlijk of niet gevaarlijk is ,lopen de meningen ver uit elkaar in Europa.
De geldende voorschriften voor inreisen in frankrijk met dieren zijn.
Honden,katten en fretten die ouder zijn als 3 maanden , moeten in het bezit zijn van een EH-huisdierenpaspoort. Inreisen van dieren onder 3 maanden is niet toegestaan. De dieren moeten ingeent zijn tegen rabies ,tempera, hepatitis en de katten tegen de kattenzucht geent zijn.   De datum van het inenten moet minstens 30 dagen voor het overschreiden van de franse grens zijn en mogen niet ouder dan een jaar zijn.De entingsdatums moeten van een dierenart in het EU-huisdierenpasspoort ingedragen zijn. Uw viervoeter moet te indentifizeren zijn door of een tatoeirng of een ingeplante Microchip,dit geldt ook voor transit !!! Hoohgsten 3 dieren per auto durfen vervoerd worden,en daarvan mag 1 jonger als 6maanden maar ouder als 3 maanden zijn om te reisen zonder speciale vergunning van de franse staat.              Honden van de Kategorie 1( de zogenaamde Kamphonden ) , aangefelijk de rassen PITBULL, BOERBULL, MASTIFF, DOGGEN, en DOGGENAARDIGE met of zonder Zuchtboek en alle vermoedelijke terrierrassen zoals Staffordshire Terrier, American Staffordshire Terrier, Tosa zonder een in Frankrijk geldig Zuchboek zijn strikt zonder een uitzondering verboden.De in frankrijk levende dieren moet gekastreerd en/of gesteriliseerd zijn.Met deze honden mag men niet openbare gebouwden betreden of in openbaren Parken wandelen en geen openbare vervoersmiddelen betreten. Illegale ingevoerde honden worden inbeslag genomen en direct gedood, tevens wordt de eigenaar van ilegaal ingevoerde honden bestraft met een gevangenisstraf tot 6 maanden en een Geldboete die tot 15.000 Euro kan oplopen.
Voor honden van de 2e kategorie ( waak en bewakingshonden ), het vermoedelijke ras van ROTTWEILER en afstammingen of kruizigen met of zonder zuchtboek,de vermoedeliche rassen alsStaffordshire Terrier, American Staffordshire Terrier, Tosa en kruizingen daarvan met of zonder zuchtboek wat in frankrijk ( dus in het frans geschreven),een geldig afstammingsbewijs ,een speciaal zuchtboek waarion vermeld moet zijn,dat de hond gezien de maatstaven van de franse wetgever tot de hondenklasse 2 gehoren dus waak- of bewakings-hond. Het houden van deze dieren is voor personen onder de 18 jaar verboden,volwassen met ontzegging der burgelijke rechten of voorbestrafd met verbod tot dierenhouding vallen ook hier onder.De honden moeten bij de gemeente aangemeld worden,loslopende honden van beide rassen worden direct gefangen en gedood in het gemeentelijke dierenhuis,zonder terughouduing op hun ouderdom.

U dient erop teletten dat ook waneer de papieren die de hond begeleiden niet in korrekt frans te lezen zijn dat de franse overheid alleen die rassen aanerkent zoals die beschreven en genoemd zijn in het Franse zuchtboeken door staat aanerkend de zogenaamde LOF vermeldingen in de EU-passpoort is niet geldend als het ras in de LOF anders beschreven is.Alle vertalingen van dokumenten moeten door een erkende vertaler gemaakt en geloofwaardig zijn en door dierenartz en overheid aanerkend en ondertekend zijn.

Een ander probleem is dat een doorreisende in Frankrijk niet aan de meldingsplicht bij de gemeente kan uitvoeren aangezien hij of zij geen vaste woon of verblijfsplaats heeft in Frankrijk.Daaruit kan voortvloeien dat de hond tijdens de reise in beschlag genomen wordt met alle gevolge van dien.Ook het toestaan bij inreiose geeft geen enkele zekerheid hiertegen.Men is dus aangewezen op de willekeur van de franze overheid en haar dienaars,die naar eigen goedachten handelen,meestal in nadeel der hond.

Een verder probleemis dat in de Franse FLO overal het woord vermoedelijk of gelijklijkend staat wat dus bei een indentifikatie tot onrelmatigheden kan leiden.

Een verdere problemen punt is dat een politibeambte geen KYNOLOOG is en dat de meeste dierartzen in Frankrijk zich niet al te goed met de hondenkassen bekend zijn, en dus bij de aanerkenning van de hond op het Franse LOF terugvallen,met alle nare gevolgen vandien.

Dienbonden en Zucht verenigingen raden dringd af om met honden door of naar Frankrijk te reisen.

Dit artikel is geschreven op aanraden en van medewerking van de Franse Dierenbescherming bond GRAAL en CIAM/france ,die wij voor deze infornaties bedanken.
"Bron: : http://www.tierschutzverein-hagen.de/go/content/view/134/49/

De tekenkoorts (Babesiose)

Een hond die de door teken overgedrage ziekte Babesiose ('tekenkoorts') krijgt, heeft een grote kans om te sterven! Een reden tot bezorgdheid. .

De tekenkoorts (Babesiose) wordt veroorzaakt door Babesia protozoën, die microscopisch klein zijn. De hond die besmet is met deze parasiet krijgt binnen drie weken hoge koorts (40 graden of hoger) en is doodziek. De geïnfecteerde hond kan enorme bloedarmoede krijgen doordat Babesia de rode bloedcellen vernietigd. Lusteloosheid en gele of bleke slijmvliezen zijn hiervan het gevolg. Heel opvallend is de koffiebruine of portrode kleur die de urine meestal krijgt. De hond zal zonder tijdige behandeling waarschijnlijk aan babesiose overlijden.

Oprukkende (sub)tropische teken
Teken die besmet zijn geraakt met de Babesia parasiet brengen deze over. In zuidelijk Europa (lager dan Parijs) leven de (sub)tropische teken die de ziekte kunnen verspeiden volop en mede daardoor komt Babesiose daar veel voor. Op enkele van de honden die in het voorjaar van 2005 in Nederland ziek werken zijn Dermacentor teken gevonden. Dit is zo'n subtropisch tekensoort die tot voor kort niet in Nederland leefde. De zieke honden waren niet in het buitenland geweest, wat er op zou kunnen wijzen dat de Dermacentor teken zich tegenwoordig ook in het steeds warmer wordende Nederland thuis voelen.

Hoe wordt een hond nu besmet met Babesia? Een teek die zich heeft volgezogen met bloed van een (al eerder) besmet dier, zal daarna loslaten. De teek gaat aansluitend eieren leggen of vervellen, waarna hij vanaf een struik, grasspriet op boomtak op zoek gaat naar een volgend slachtoffer. Elk passerend dier (dus ook een hond) kan worden besprongen en na de volgende bloedmaaltijd maken de Babesia parasieten in de teek een verandering door. Na 24 tot 48 uur bevat het speeksel van de teek besmettelijke Babesia's. Het is dus van levensbelang voor de hond om de Dermacentor teken snel te bestrijden.

Wat te doen?
Het dagelijks op teken te controleren van je hond is aan te raden. Immers, zonder teken geen Babesia. Een goede methode hiervoor is het betasten van het hele lichaam. Aan de voorkant van het hondenlichaam zullen de meeste teken te vinden zijn, zoals de oren en kop, op de voorborst en in de hals. Met behulp van een tekenpincet kan een vastgezogen teek eenvoudig worden verwijderd. Zet het tangetje over het lijfje van de teek heen tot vlak op de huid (zonder haren er tussen) en draai net zolang tot het kopje van de teek uit de hondenhuid loskomt. De draairichting is niet belangrijk en in tegenstelling tot wat vroeger werd aangeraden, mag u de teek van te voren nooit verdoven met alcohol. Dit vergroot namelijk de kans op een besmetting.

Een goed bestrijdingsmiddel tegen teken is daarnaast een must. Het middel moet de teken binnen één tot twee dagen doden, omdat de besmettelijke Babesia's pas hierna in zijn speeksel zitten. Meerdere middelen tegen teken zijn bij de dierenarts verkrijgbaar: spot-on pipetten, speciale tekenbanden en sprays. Een natuurlijk alternatief is het vóór elke wandeling (bosgebied) besproeien van de hond met verdunde tea tree oil: 10 druppels in 0,5 liter water in een plantenspuit (pas wel op voor de ogen). Dit schijnt preventief zeer effectief te werken.
Tenslotte is het laten vaccineren van uw hond tegen Babesia nog een mogelijkheid. Het vaccin is echter duur en biedt geen honderd procent bescherming. Van de geënte honden zal 80 procent de infectie niet krijgen. De pechvogels die het toch oplopen, zullen de Babesiose waarschijnlijk in mildere vorm doormaken.

De toekomst
Nederlandse dierenartsen zijn na de uitbraak van het voorjaar van 2005 extra alert op het voorkomen van Babesia in Nederland. Er is bloedonderzoek gedaan bij elke hond met onverklaarbare koorts om de parasiet uit te sluiten. Tot op heen zijn er gelukkig geen nieuwe gevallen gevonden. Maar het gevaar is daarmee nog niet geweken. Ook een andere teek, Rhipicephalus, die Babesia kan overbrengen komt inmiddels in Nederland voor. Deze bruine hondenteek (ook wel 'de kennelteek' genoemd) overleeft hier (nu nog) alleen in een verwarmde omgeving, dicht bij zijn gastheer. Deze teek is trouwens extra gevaarlijk omdat hij tevens de Ehrlichia parasiet kan overbrengen. En Ehrlichiose is ook een zeer ernstige ziekte.

Tenslotte nog een belangrijke mededeling aan de eigenaren die hun honden meenemen (op vakantie) naar het zuiden. Het is van groot belang (meer nog dan vroeger) uw hond goed te beschermen tegen teken. Allereerst natuurlijk om te voorkomen dat uw hond (tijdens de vakantie) Babesiosis oploopt. Maar ook in het belang van de thuisblijvende honden in Nederland. Als de (sub)tropische teken nu ook in Nederland kunnen overleven, dan zijn het de besmette teken op de terugkerende vakantiegangers die hier de epidemie in gang kunnen zetten.

FeLV
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Feline Leukemie virus (FeLV)

Inleiding
Feline Leukemie Virus (FeLV) FeLV komt over de gehele wereld voor en is de meest voorkomende oorzaak van verschillende soorten tumoren bij katten. Daarnaast kan het virus het afweersysteem van de kat aantasten, waardoor normaal gezien vrij onschuldige infecties opeens fataal kunnen verlopen.

Het Feline Leukemie virus

Hoe infecteert een kat zich?
FeLV is een virus dat heel sterk aan de kat gebonden is en overleeft in de buitenwereld niet lang. Infectie gebeurt door direct contact tussen katten. Deze overdracht kan gebeuren via speeksel, urine, bloed, ontlasting, slijm of via de baarmoeder van een poes naar haar kittens. Katten die buitenshuis leven hebben wel een grotere kans om besmet te raken.

Na infectie treedt er eerst een virusvermeerdering op in de lymfeklieren van de keel. Vervolgens komt het virus in het bloed terecht en wordt dan getransporteerd naar het beenmerg (waar de aanmaak van zowel rode als witte bloedcellen plaatsvindt), waar opnieuw een virusvermeerdering plaatsvindt. Van hieruit kan het FeLV-virus zich naar allerlei andere organen verspreiden, zoals lever, nier, milt, oog, zenuwen ...en de speekselklier, van waaruit dan weer besmetting van nieuwe katten kan plaatsvinden.

Wat er klinisch met een besmette kat gebeurt, is afhankelijk van verschillende factoren waaronder de leeftijd van de kat en de toestand van zijn afweersysteem.
• De meeste katten reageren met kortdurende koorts en na 1-4 maanden hebben ze een zodanige afweer opgebouwd dat het virus weer uit hun lichaam verdwijnt. Gedurende deze maanden kunnen deze katten echter het leukemievirus uitscheiden en andere katten besmetten. Bij sommige katten kan nog ruim drie jaar het virus in het beenmerg worden aangetoond maar gelukkig zijn deze katten zelden besmettelijk voor andere katten. De opgebouwde afweer geeft bescherming tegen nieuwe infecties.
• Een aantal katten (ongeveer 30 %) ontwikkelt onvoldoende afweer waardoor het lichaam het virus niet kwijt kan raken. In het lichaam wordt voortdurend nieuw virus gevormd en uitgescheiden. Deze katten noemen we persistente uitscheiders of dragers. Deze katten zien er niet ziek uit maar uiteindelijk wint het virus het (na 3-6 jaar) en overlijdt de kat aan de gevolgen van het leukemie-virus.

Jonge katten (< 4 maanden), katten met een slechte afweer (oud, chronische ziekten) en katten die voortdurend contact hebben met een drager lopen het meeste risico op een infectie.

Symptomen
Kattenleukemie is eigenlijk geen goede benaming. Het FeLV-virus kan vele soorten ziekbeelden veroorzaken waarvan leukemie één ervan is. Vaak wordt er pas onderzoek op FeLV gedaan als de kat niet reageert op de normale behandeling van een ziekte.
Het virus groeit met name in het bloedvormend systeem.
De volgende symptomen (niet alle tegelijk) kun je tegenkomen:

• Tumoren. De meest voorkomende tumor is maligne lymfoom maar ook leukemie, tumoren in lever, nieren, darmen, buikvlies of milt kunnen ontstaan. Het is afhankelijk van waar de tumoren zich bevinden en welke organen aangetast zijn, welke klachten de kat krijgt.
• Bloedarmoede doordat het beenmerg niet goed meer functioneert.
• Verminderde weerstand met als gevolg kans op FIP, toxoplasmose, bacteriële ontstekingen, tandvleesontstekingen, abcessen, huidontstekingen, enz.
• Vermageren.
• Benauwdheid.
• Koorts.
• Sloomheid.
• Vergrote lymfeklieren.
• Oogontstekingen.
• Slecht eten.
• Voortplantingsproblemen bijvoorbeeld abortus, sterfte van pasgeboren kittens, onvruchtbaarheid.
• Verlammingsverschijnselen (langzaam verergerende verlamming van de achterpoten).

/;

Het is overigens niet zo dat als uw kat één van bovenstaande klachten heeft het leukemievirus de oorzaak ervan is!

Tumoren in de lymfeklieren van de darmen

Diagnose
Er zijn verschillende bloedtesten beschikbaar voor het opsporen van FeLV, waarvan sommige in de dierenartspraktijk gedaan kunnen worden. Het stellen van een diagnose kan belangrijk zijn. Zowel bij klinisch verdachte dieren maar ook voor het opsporen van (ogenschijnlijk gezonde) dragers.

Het interpreteren van de uitslag van een dergelijk bloedonderzoek is echter niet altijd eenvoudig. Het is namelijk zo dat :
• een dier dat positief reageert op de test mogelijk bezig is het virus te elimineren en dus na verloop van tijd negatief zal zijn.
Dit geldt niet voor klinisch zieke, van FeLV verdachte dieren; een positieve bloedtest is hier bewijzend.
Erg verwarrend in het stellen van de diagnose is het feit dat een ziek, aan FeLV lijdend dier, evengoed een (op dat moment) negatieve bloedtest kan hebben, in sommige FeLV-vormen zelfs tot 60%
• een dier dat negatief reageert op de test mogelijk nog in de incubatietijd zit en dus eigenlijk toch positief is.
Daarom is het soms aangewezen de bloedtest na verloop van tijd te herhalen.
Naast bloedtesten kan ook een verdacht stukje weefsel worden onderzocht op FeLV.

Voorkómen en behandelen van FeLV
Aangezien FeLV vrijwel uitsluitend wordt overgedragen door direct contact tussen katten onderling, is de belangrijkste bestrijdingsmethode het opsporen van FeLV positieve dieren en te zorgen dat deze niet meer met andere katten in contact komen. Zoals je in de inleiding al las, hebben katten die buitenshuis leven een grotere kans om besmet te raken.
Daarnaast bestaat de mogelijkheid om tegen FeLV te enten, maar dat wordt nauwelijks gedaan.
FeLV blijft buiten de kat niet lang leven en wordt snel geïnactiveerd door de meeste gangbare ontsmettingsmiddelen. Een specifieke behandeling tegen FeLV is er niet.
Als de diagnose gesteld is, wordt meestal overgegaan tot euthanasie

Raskatten
Als er met een raskat gefokt wordt dan moet zowel de poes als de dekkater getest zijn op leukemie (en aids). Anders wordt er door de rasvereniging geen stamboom verstrekt. Omdat er zo goed op getest is, komt bij raskatten de ziekte nagenoeg niet meer voor.

Theeboomolie

Tea tree oil

Theeboomolie (of Tea tree olie) is een etherische olie die door stoomdistilatieuit bladeren van de Theeboom(Melaleuca alternifolia) wordt verkregen. Deze boom is inheems in het noordoostelijk kustgebied van Nieuw Zeeland en Australie en Niew Zuid Wales.

Theeboomolie is een geel tot groene olie. De hoofdbestanddelen zijnterpetin 4-ol , enterpineen ,daarnaast bevat de olie onder meer aromadendreen, cadineen, paracymeen, pineen terpinoleen en viridifloreen. De geur is een beetje kamferachtig. Er is een ISO -standaard voor deze olie opgenomen in ISO 4730 (Olie van Melaleuca).

Theeboomolie isschadelijk bij opname door de mond en isirriterend , maar leidt voor zover bekend zelden tot een allergische reactie.

Het Scientific Committee on Consumer Products (SCCP) van deEuropeese Unie rapporteerde in december 2004 dat er te weinig onderzoek is gedaan naar de gevaren van he

het gebruik van theeboomolie om de veiligheid van het gebruik ervan te garanderen, met name is er onderzoek nodig naar de carcinogeniteit en gentoxiteitvan de olie.

Gebruik van theeboomolie ( en lavendeloiie )leidt mogelijk tot verstoring van de hormoonhuishouding, zo blijkt uit onderzoek van endocrinoloog Clifford Bloch en van Derek Henley en Kenneth Korach van het Amerikaanse overheidsinstituut NIEHS.

Kritiek op dit onderzoek was onder meer dat het slechts drie gevallen betrof waarin weliswaar producten met theeboomolie werd gebruikt, maar niet in hoeveelheden groter dan gebruikelijk. Het is dus maar zeer de vraag of theeboomolie werkelijk een rol speelde.

Gebruik

Theeboomolie wordt beperkt gebruikt als geurstof,met name in saunaproducten en in sommige huishoudelijke reinigingsmiddelen. Verder in zeer beperkte mate als smaakstof .

Aromatherapie

In de aramatherapie neemt theeboomolie een zeer prominente plek in.

De olie zou cosmetische en medicinale eigenschappen hebben, waaronder een antiseptische en schimmelbestrijdende werking. De Australische Bundjabung- Aborigines gebruikten de olie al honderden jaren geleden. Ze verhaalden over genezende krachten in het water van lagunes waarin blaadjes van de theeboom waren gevallen. A.R.Penhold ontdekte in de jaren twintig van de twintigste eeuw dat theeboomolie elf tot dertien keer effectiever was bij de bestrijding van typhusbacteriën dan fenol.

Dierenweten

Info AVELON

window.google_render_ad(); window.google_render_ad(); Info

In dit artikel over kattenweetjes gaan we dieper in op zowel grappige als nuttige wetenswaardigheden over katten. Enkele van de vragen die aan bod komen zijn: Waarom is het belangrijk om je kat te ontwormen? Dromen katten? Wat is pootlezen? Wat is de meest voorkomende doodsoorzaak bij katten? Wat is het kleinste kattenras? Is een nest jonge katjes altijd van dezelfde vader? En hoe kun je jouw kat leren aan de leiband te wandelen?

Kan een kat ’s nachts beter zien dan overdag?

Nee. Een kat ziet overdag beter, maar ze kan in het donker wel beter zien dan een mens. Dat komt omdat haar pupillen verder open gaan waardoor ze meer licht doorlaten.

Is melk gezond voor katten?

In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, is melk ongezond voor katten. Melk bevat immers veel lactose en hier zijn katten allergisch aan. Als ze er te veel van drinken, kunnen ze last krijgen van diarree en spijsverteringsproblemen. Ook andere voedingsmiddelen met lactose moet je vermijden. Af en toe een klein stukje kaas kan geen kwaad, maar zet het niet dagelijks op het menu. Commerciële kattenmelk is goed omdat deze lactosevrij is.

Hoeveel uur per dag slaapt een kat?

Katten slapen tweederde van hun leven wat neerkomt op meer dan 14 uur per dag. Het grootste deel daarvan is lichte slaap (ze blijven enigszins alert) en de diepe slaap duurt meestal ongeveer 7 minuten. Over het algemeen slapen binnenkatten meer dan katten die ook naar buiten mogen gaan (vaak meer dan 18 uur). Vandaar dat huiskatten meestal ook een stuk zwaarder wegen.

Waarom is het belangrijk om je kat geregeld te ontwormen?

Wormen kunnen leiden tot braken, ademhalingsproblemen, bloedarmoede, koorts, niezen, hoesten, doffe vacht, inwendige bloedingen, infecties en spijsverteringsproblemen. Een worminfectie kan in sommige gevallen zelfs de dood veroorzaken, vooral bij kittens. Sommige wormen (zoals spoelwormen) kunnen ook op de mens overgedragen worden. Redenen genoeg dus om je kat elk jaar te laten ontwormen. De wormen die in het lichaam van een kat terecht kunnen komen, zijn spoelwormen, haakwormen, longwormen en lintwormen.

Waarom plassen sommige katten naast hun kattenbak?

Het plassen op andere plaatsen dan in de kattenbak kan verschillende oorzaken hebben:

Gezondheidsproblemen, insufficiente, blaasontsteking , diabetis
Verlatingsangst: Je bent vaak van huis en je kat voelt zich hier ongelukkig door. Door hun eigen geur in het huis achter te laten, wordt het gemis gecompenseerd.
Depressief baasje: Katten kunnen heel goed de energie en stemming van andere mensen aanvoelen. Een depressief baasje zorgt dan ook heel vaak voor een depressieve kat.
Territoriumproblemen: Dit kan je herkennen doordat de kat verticaal plast tegen de muur of de meubels. Misschien komt je kat niet goed overeen met de andere huisgenoten of staat de kattenbak voor een raam waar andere katten passeren?
Verhuis, nieuwe meubels, andere inrichting: Katten houden niet van verandering. Andere meubels of een nieuwe inrichting kunnen de kat zodanig in de war brengen dat hij bang wordt om zijn kattenbak te gebruiken.Verhuizen is al helemaal verschrikkelijk voor de kat.
Problemen met de kattenbak: De kattenbak is te vuil (sommige katten vinden hun bak al vuil als ze hem 1 keer gebruikt hebben), de kattenbak is te klein, de kattenbakvulling is te geparfumeerd (vermijd chlorofyl), het baasje verandert te vaak van merk van kattenbakvulling, de kattenbak is overdekt waardoor de vieze geurtjes in de bak achterblijven.

Wat kan je doen om je kat terug zindelijk te maken?

Pak altijd eerst de oorzaak van het probleem aan. Wat ook helpt is om valeriaan in de kattenbak te doen. Dit trekt de katten namelijk aan. De meeste katten zijn ook dol op chloor, bleekwater en ammoniak. Het is dus een goed idee hiermee de kattenbak te kuisen, maar reinig er nooit de plaatsen mee waar de kat heeft gesproeid want dit zal het slechte gedrag alleen maar aanwakkeren. Straf je kat nooit voor zijn gedrag. Hiermee riskeer je het probleem alleen maar te versterken. Soms moet de dierenarts medicatie voorschrijven om de kat terug normaal te krijgen.

Waarom kneden sommige katten je borstkas als ze bij je komen zitten?

Jonge katjes kneden bij hun moeder de tepelhof om de melkproductie te stimuleren. Sommige katten doen dit ook bij hun baasje, zelfs als ze volwassen zijn. Dit geeft aan dat ze zich goed voelen bij deze persoon.

Wat is het verschil tussen castreren en steriliseren?

Veel mensen denken dat castreren alleen bij mannetjes gebeurt en steriliseren alleen bij vrouwtjes. Dit is niet het geval. Bij vrouwtjes spreekt men ook over castreren als de dierenarts tijdens de operatie de eileiders verwijdert. Bij een sterilisatie gaat men de eileiders enkel afbinden.

Dromen katten?

Ja. Als een kat met de pootjes trekt, de staart beweegt, en met de oren trilt, zit hij in de paradoxale slaapfase en is hij aan het dromen. Een droom duurt bij een kat ongeveer 6 minuten.

Wat vertellen de poten over het karakter van je kat?

Veel mensen geloven in handlezen en handlijnkunde, maar wist je dat je ook kunt pootlezen bij je kat? De vorm van de poten en klauwen onthult veel over de persoonlijkheid en de gezondheid van je kat. Houd je kat van variatie of van routine? Is je kat fysiek en mentaal gezond? Geef je jouw kat te weinig aandacht of juist te veel? Het zijn slechts enkele vragen waarop je met pootlezen een antwoord krijgt. Is de hartlijn gebroken, dan betekent dit dat je kat in een aanpassingsperiode zit en dat hij extra liefde en aandacht nodig heeft. Heeft je kat zware vierkante poten dan wil dit zeggen dat hij een harde werker is die graag jaagt en nooit bij de pakken zal blijven zitten. Een kat met magere en hoekige pootjes is daarentegen een slechte jager. Hij is een echte intellectueel en observeert zijn prooi liever in plaats van hem aan te vallen.

Meer lezen: Pawmistry: How to Read Your Cat’s Paws. Naast pootlezen schenken Ken Ring en Paul Romhany ook aandacht aan numerologie en astrologie bij katten.

Kan je een kat leren aan een leiband te wandelen?

Je kunt een kat inderdaad leren om aan de leiband te wandelen. Het beste is om hier zo vroeg mogelijk mee te beginnen, want het is vaak moeilijker om volwassen katten iets nieuws te leren. Geduld is hier je voornaamste bondgenoot. Doe bijvoorbeeld eerst enkele dagen het harnas en de leiband om en laat je kat zo vrij in huis rondlopen. Na enkele dagen kan je proberen om de leiband vast te houden en je kat door het huis te leiden. Pas na een week kun je proberen om je kat mee naar buiten te nemen. Ga in het begin niet te ver; een ommetje in de tuin is vaak al voldoende om je kat te laten wennen.

Wat is de meest voorkomende doodsoorzaak bij katten?

Bijna alle katten die geregeld buitenkomen, krijgen vroeg of laat een dodelijk ongeluk. De meeste katten worden overreden door een auto, maar sommigen worden ook aangevallen door een hond of een vos of ze worden vergiftigd door de buren. Bij katten die binnen blijven is de meest voorkomende doodsoorzaak blaas- en nierproblemen. Dit kan je voorkomen door je kat vanaf de leeftijd van tien jaar elk jaar naar de dierenarts mee te nemen voor een bloedproef. Indien de nierinsufficiëntie in een vroeg stadium wordt ontdekt, kan je kat nog vele jaren onbezorgd leven mits er een aangepaste voeding wordt gegeven. In het artikel Detox voor Dieren kom je alle geheimen te weten over hoe je jouw kat lang en gezond kunt laten leven.

Zijn katten dol op chocolade?

De meeste katten lusten wel chocolade, maar het is één van de gevaarlijkste voedingswaren die je hen kan geven. Slechts enkele grammen volstaan om maagzweren, diarree en braken te veroorzaken. In grotere hoeveelheden kan het leiden tot hartritmestoornissen en stuiptrekkingen en je kat kan er zelfs aan sterven.

Is een nestje jonge katjes altijd van dezelfde vader?

Als een kat bevalt van meerdere kittens, hoeven deze niet allemaal dezelfde vader te hebben. De krolse periode duurt ongeveer een week en tijdens die periode kan de kat zich meerdere keren laten dekken.

Wat is het kleinste kattenras?

Het kleinste kattenras is de Singapura. Deze kat weegt maar tussen twee en drie kilo. De Amerikaanse Maine Coon is het grootste kattenras ter wereld. De kat kan gemakkelijk meer dan tien kilo wegen, maar meestal hangt het gewicht rond de zeven kilo.

Zijn alle katten bang voor water?

Bijna alle katten zijn inderdaad bang voor water en ze zullen zich haast nooit in een meer of een rivier begeven. Een uitzondering is de Turkse Van kat die ook zwemmende kat wordt genoemd. Deze kat deinst er niet voor terug zijn prooi tot in het water te achtervolgen. Meer informatie over dit ras vind je in het artikel Tukse van Kat -- Rasbeschrijving

Wat is het?

Een bijtwond is een wond van huid of slijmvlies, veroorzaakt door de beet van mens of dier. Bijtwonden afkomstig van mensen ontstaan meestal door een klap met een gebalde vuist op de tanden van een ander; ze bevinden zich dus vaak op de handrug.

Bijtwonden van dieren betreffen vooral beten van honden en katten.

Bijtwonden zijn ernstige letsels, want er vindt altijd besmetting plaats met ziektekiemen en daarom is de kans op wondinfectie erg groot.

Hoe herkent u het?

Een bijtwond is een wond ontstaan door de beet van een mens of dier.

De wondranden zijn vaak onregelmatig. Soms is er slechts sprake van een schaafwond, maar de wonden kunnen ook erg diep zijn. Het weefsel rond de wond is vaak rood of blauw als gevolg van kneuzing.

Hoe ontstaat het?

Een bijtwond ontstaat door de beet van een mens of dier.

Is het ernstig en wat kunt u verwachten?

Een bijtwond is een ernstige wond, vooral vanwege de grote kans op ontsteking. In de mond van mensen en de bek van dieren bevinden zich enorm veel ziektekiemen, met name bacteriën. Bij een beet komen deze in de wond terecht.

Er vindt besmetting plaats.

Deze ziekteverwekkers kunnen zich verspreiden en vermenigvuldigen in de wond en er ontstaat een wondinfectie. Andere factoren die een rol spelen bij het bepalen van de ernst zijn de diepte, de grootte en de plaats. Alle bijtwonden moeten door een arts of SEH-verpleegkundige worden behandeld.

Een of meer injecties tegen tetanus kunnen nodig zijn. Als vermoed wordt dat het bijtende beest hondsdolheid heeft, zal hiertegen moeten worden gevaccineerd. Vaak zal de arts besluiten antibiotica te geven. De genezingsduur hangt af van de ernst en eventuele complicaties.

Wanneer naar de huisarts?

Het is verstandig om bij iedere bijtwond contact op te nemen met de huisartspraktijk.

De huisarts kan besluiten de wond zelf te behandelen of door te verwijzen naar de afdeling SpoedEisende Hulp (SEH, heette vroeger EHBO) van een ziekenhuis. Vóór hij behandelt, zal de arts de wond meestal verdoven. Dit gaat met een injectie. Het schoonmaken kan dan zonder pijn gebeuren. Bij bijtwonden worden veelal antibiotica voorgeschreven. Meestal zullen bijtwonden niet worden gehecht. Door hechten wordt de kans op een wondinfectie groter. De wond zal geleidelijk moeten dichtgroeien

Wat kunt u er zelf aan doen?

Een bijtwond kunt u het beste altijd aan een arts of SEH-verpleegkundige laten zien.

U kunt zelf van tevoren de wond steriel afdekken met een pleister of gaas om verdere verontreiniging te voorkomen. Stelp een eventuele bloeding met een wonddrukverband of door zelf druk uit te oefenen op de wond (liefst met een steriel gaas tussen uw hand en de wond).

Zandvliegen

Hoe herkennen we een zandvlieg?
Een zandvlieg is een kleine harige mug (2,5-3mm). Doordat ze niet zoemt, is ze des te verradelijker. De zandvlieg is vooral 's avonds en tijdens de nacht actief.

Waar komen zandvliegen voor?
In alle mediterrane landen: Portugal, Spanje, Frankrijk, Italië, Malta, Griekenland, Turkije, Libië, Tunesië, Algarije en Marokko. De kans dat uw hond wordt gebeten is groot. Een raad: neem uw voorzorgen!
Zandvliegen leven zowel in de vrije natuur als in woonkernen.

Waarom zijn zandvliegen gevaarlijk?
Door te bijten kunnen zandvliegen Leishmania overbrengen op honden. Leishmania is een microscopisch kleine parasiet die voor de hond dodelijk kan zijn. Bij een steek van een geïnfecteerde zandvlieg komen de parasieten in de hondenhuid. Op deze plaats is een kleine verwonding zichtbaar, meestal aan de snuit of het oor. De verwonding verdwijnt maar de parasieten verspreiden zich naar de inwendige organen van de hond.

Wat is Leishmaniasis?
Leishmaniasis is een die zowel bij hoonden als bij mensen slachtoffers kan opeisen. In het Provence-Côte d'Azur gebied kan de prevalentie van hondenleishmania oplopen tot 42%. Honden met Leishmania herkent men aan haaruitval rond de ogen en de snuit. In een verdere fase, treedt gewichtsverlies op, hoewel de hond eengoede eetlust behoudt. De huid is ontstoken vooral op plaatsen waar de hond in contact komt met de grond als hij gaat zitten of liggen. Vooral de kop, oren en poten zijn gehavend. In een nog verder stadium worden denagels lang een brokkelig en zullen de nieren minder goed functioneren. De incubatietijd van Leishmaniasis kan 3 tot 18 maanden bedragen. De hond kan dus na 3 maanden al tekenen van infectie vertonen, maar het kan evengoed 18 maanden duren voor de hond ziek is.

Hoe kunt u uw hond beschermen tegen zandvliegen?
Vraag uw DA voor u op reis vertrekt om een effectieve bescherming tegn zandvliegen. Er bestaan nog geen vaccins. In België zijn er 2 producten geregistreerd tegen zandvliegen: een spot-on met als actief product permenthrine en een protectorband "Scalibor" met als actief product deltamethrine. Het voordeel van de protectorband is dat hij 5 tot 6 maanden werkt zowel tegen teken die er in overloed zijn in België als tegen zandvliegen en hartwormmuggen.

Advies:
Behandeling van Leishmania is duur en kan langdurig en moeilijk zijn. Preventie tegen zandvliegen is dus aangewezen.
Als u vermoedt dat uw hond Leishmaniasis heeft, ga langs uw DA zodat deze een bloed- of weefseltest kan doen. Door een snelle diagnose kan uw hond misschien nog gered worden.

Bron: Hart voor dieren google_ad_section_end -->

Processievlinders

De processievlinders (Thaumetopoeidae) zijn een familie van nachtvlinders . De familie telt een honderdtal beschreven soorten, waarvan er maar één in Nederland en België voorkomt, deeikenprocessierups. In Zuid enMiddeneuropa is ook de dennenprocessierups veel aanwezig.Imago's van processievlinders lijken wat op .Lymantriidae. De rupsenzijn berucht om hun voor mensen irriterende haren. Overdag bevinden die zich in een spinsel, 's nachts verlaten zij het spinsel en volgen een draad die door de eerste rups wordt gespannen, wat de specifieke processie oplevert.

Soms worden de Thaumetopoeidae als onderfamilie Thaumetopoeinae van de Notodontidae gezien.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie